Eerste berichtje

Dit is mijn eerste berichtje van mijn nieuwe blog. Deze blog zal handelen over mijn gemoedstoestand en alles wat daarbij hoort. Voor mijn andere blog die over technische zaken gaat, zal je moeten googelen.

Deze post heb ik waarschijnlijk al 700 keer herschreven. Ik kan maar niet uit mijn woorden komen, dus nu zal ik gewoon posten wat in me opkomt op het moment en druk als de bliksem dan op publish zodat ik het niet meer hoef te herlezen.

De laatste dagen, sinds dit weekend voel ik me in een rare stemming. De ziekenhuisbezoekjes die ik heb gedaan zijn daar de oorzaak van. Ziekenhuisbezoekjes zul je je afvragen, waarom doe je dat ? Awel in het leven van mij en mijn vrouwtje is er iets dat we nog missen. Vele koppels hebben daar geen moeite mee om het te verkrijgen, maar helaas zijn wij bij de koppels waarbij het niet lukt om kinderen op natuurlijke manier te krijgen. Zes jaar geleden besloten we om ons leven te verrijken met een kindje. Toen dat de regels van mijn vrouw nogal onregelmatig kwamen besloten we om naar de geneacoloog te gaan om eens te vragen wat er scheelde. Het snelle besluit was ‘luie eierstokken’. Het zou heel simpel zijn om dat op te lossen, wat medicatie zodat je meerdere eicellen zou produceren en het zou gebakken zijn. Maar het was misschien toch niet slecht van eerst het sperma van de man (mij dus) eens te onderzoeken ook.

Een paar weken later moesten we dan terug gaan en het besluit was. Slecht sperma. We hadden elkaar wel goed gevonden zei de geneacoloog nog. En die wou ons al direct doorverwijzen naar een fertiliteitskliniek. We hebben toen besloten om dit niet te doen en eerst alles te laten bezinken, zodat we eens goed konden nadenken wat te doen met ons leven als de mensen van fertiliteit ons ook niet konden helpen, want we wisten al via via dat het niet 100% is dat je dan ook echt een babietje in je handen krijgt.

Verwerken is dus de boodschap