Eerste poging

Dus na die maand begon dan het ‘echte’ werk. Er moest 3 keer per dag gepuft worden met een of ander hormoon. Dit was dacht ik 2 weken en daarna een hormoon inspuiten om meerdere eicelletjes proberen te doen rijpen. Ondertussen veel naar het hospitaal rijden voor bloedafnames en echo’s. Om een lang verhaal kort te houden, ineens was er de Pickup, het moment dat de follikes uit de eileiders gehaald worden. En dan hopen dat in elke follikel een eicel zit.

Uiteindelijk hadden we 4 eicellen. De dag erna kregen we telefoon dat er 2 bevrucht waren en dat we dan 2 dagen later terug moesten komen om één embryoke terug te laten plaatsen.

Twee dagen later was er 1 topembryo, een 7 cellig en dat werd dan teruggeplaatst. Het andere was 5 cellig en werd nog even bijgehouden en als het goed groeide werd het ingevrozen, daarvoor zouden we dan een brief krijgen. En wat nog belangrijker was 10 dagen later mochten we dan terugkomen voor de zwangerschapstest.

10 dagen later, nog geen brief ontvangen maar we gingen dan bloed laten trekken voor te zien of het embryoke was ingenesteld. Vroeg in de namiddag kregen we een telefoontje. Het was helaas negatief. Geen zwangerschap. Al die moeite voor niets, maar we hadden tenminste eens geprobeerd.

De dag erna kregen we dan een brief met de melding dat er geen embryokes ingevrozen waren. Weer een tegenslag. Maar niet getreurd, we gingen het nog wel eens proberen.