mogen we hopen ?

Momenteel zitten we in de dagen dat we moeten wachten omdat we juist voor de derde keer een pickup met terugplaatsing achter de rug hebben gehad. De vorige keren was het telkens zo dat mijn bijna-vrouw zo misselijk was ’s morgens dat er hoop was dat het embryotje ingenesteld was. Er was toen niet enkel de misselijkheid in de ochtend maar ook van bepaalde geuren zoals paprika of vis. Dit kwam echter door de eutrogestan die ze moest innemen om het innestelen te bevorderen.

Deze keer durven we echter niets meer te hopen. Het is zo dat deze keer de misselijkheid niet zo hard is als de vorige keren, maar in de ochtend is het er meestal toch nog. Wachten kan lang duren, maar volgend weekend is het zover, dan weten we of we deze keer eens geluk mogen hebben.