In de ochtend

Sinds de terugplaatsing moest er eutrogestan opgestoken worden, drie keer per dag. Dit is een of ander hormoon dat het baarmoederslijmvlies wat doet aandikken zodat er een grotere kans zou zijn op innesteling. Dat is allemaal goed en wel ware het niet dat dit hormoon nogal wat ‘kwaaltjes’ met zich meebrengt.
De eerste 2 pogingen was het precies of de zwangerschap was al een feit. Ochtendmisselijkheid, misselijk worden van bepaalde geuren, moe worden, … Noem maar op en mijn vriendin had het wel.

Deze poging is dus blijkbaar gelukt volgens de bloedwaarden. Het is ook te merken denk ik, want als je er op let, zijn er nu humeurtjes te bespeuren die dat mijn zwangere schoonzussen vorig jaar ook hadden. En meer nog, de ochtendmisselijkheid begint erger te worden. Vorige weken was het na het eten van 1 boterham wel over. Nu duurt het al wat langer voor dit lastig kwaaltje over is. Ik heb het altijd gezegt, een (zwangere) vrouw ziet nogal af.

Aanstaande maandag mogen we terug gaan voor nog eens een keertje bloed te laten prikken. We mogen ook op dinsdag gaan, maar dan moet er weer verlof genomen worden dus zullen we maar op maandag gaan, het is dan wel een feestdag, maar dan kunnen we daarna verder gaan misschien. In ieder geval waren we van plan om dit weekend eens naar het Groothertochdom Luxemburg af te zakken om er eens van te genieten.