Uitspraken

Vandaag kwam ik thuis en mijn vrouw was in alle staten. Voor ik verder ga, je kent vast wel iemand die alles al heeft meegemaakt als je iets verteld, net hetzelfde maar dan 100 keer spectaculairder of erger. Als jij pijn hebt is de pijn niets vergeleken met die persoon zijn pijn. Vandaag was mijn vrouw bij haar zus op bezoek geweest. Die heeft ondertussen 2 kindjes in goede gezondheid. Blijkbaar was ineens het onderwerp van het gesprek het moment dat je hoorde of pas wist dat je zwanger was. Ze weet niet dat wij via fertiliteit zwanger zijn geraakt, maar dat neemt niet weg dat de uitspraak die ze deed weer een was om de muren op te kruipen zoals ze zeggen.
Wat was deze keer haar uitspraak ?

Ik was er een week niet goed van dat ik zwanger was van de tweede.

Ik denk dat het ongeveer de laatste keer is dat mijn vrouw daar op bezoek gaat voor de bevalling. Ze is namelijk er helemaal van ondersteboven en dat is niet goed. Ze kan haar energie beter voor positieve dingen gebruiken denk ik dan. In ieder geval heb ik haar toch al wat kunnen kalmeren.

tijd

Momenteel zit ik in een superdrukke periode. Vandaar dat ik minder tot geen tijd heb om hier een artikeltje neer te pennen. Vandaag heb ik mezelf ertoe verplicht. Wat is er in de voorbije weken gebeurd zul je je afvragen. Eigenlijk niet zo heel veel, hoewel. De bezoekjes aan de genaecoloog gaan nog steeds door, het is nu wel om de 4 weken.

Bij het vorig bezoekje zouden we het geslacht van de baby al kunnen zien, maar het was nog te vroeg denk ik, want de arts vermelde het niet. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij niets vertelde omdat wij al van het begin gezegd hadden dat we het geslacht niet willen weten. In ieder geval was het 3 weken geleden al 18 centimeter groot. Het groeit enorm snel, als je bedenkt dat begin juli (eind juni) het een embryo was van 6 cellen dat je met het blote oog nauwelijks kan zien is dat toch iets om stilletjes van te worden. De natuur is een prachtig iets.

Dat een zwangerschap dingen doet met het lichaam is ook geweten, maar dat men overgevoelig wordt, wist ik nog niet. Mijn vrouw is bijvoorbeeld overgevoelig voor autoritten. Dat is 1 zaak waar ze absoluut niet tegenkan. Dat is best lastig omdat ze niet wegkan zonder er misselijk van te worden. Ze neemt het er graag bij, maar prettig is natuurlijk anders. Volgens de arts kan dat zijn dat als men zo al autoziek is dit versterkt wordt door een zwangerschap. Ondertussen zijn we zogezegd ‘halfweg’. Bij sommige vrouwen zie je het op dat moment nog niet, maar mijn vrouwtje is een van de vrouwen waar je het al zeer goed ziet dat er een babytje aan het groeien is. Je zou denken dat omdat we er zoveel moeite voor gedaan hebben, ze er nu mee pronkt, maar toch niet. Ze zou veel liever gehad hebben dat je het minder zag. Dat is ook begrijpelijk omdat er een kindersterfgeval is geweest in de familie dit jaar. Door dat en ook door de (lange) lijdensweg die we gehad hebben blijft ze eerder terughoudend.

Maar toch, dingen moeten gebeuren. Ondertussen heb ik plannen gemaakt om de toekomstige kinderkamer op te knappen, want die was nog niet volledig in orde. Aangezien ik volgende week een weekje verlof heb genomen, zal dat naar deze nuttige activiteit gaan. Een plafond plaatsen, behangen. Als dat gedaan is zal het verlof wel voorbij zijn, maar dan kan het kindje tenminste in een gloednieuwe kamer slapen.