Onderzoekje

Gisteren was het weer zover. We mochten nog eens voor de zoveelste keer kijken naar ons babytje. Toen we aankwamen bij de praktijk van de geneacoloog was er een koppel voor ons. Die moesten na ons maar dachten dat we hen voorlieten, mooi mis dus. Goed dat we gezegd hadden dat we er om dat uur moesten zijn anders hadden ze echt voorgestoken.

Binnengekomen bij de arts, had hij precies niet veel tijd. Veel hebben we niet gezien van het babytje, zo snel ging hij met het beeld. Misschien ook omdat we nog steeds niet weten of het een jongetje of een meisje is dat hij zo snel gaat met zijn echo dingetje. In ieder geval is het kindje nu rond de 2kg volgens hem. Meer heeft hij niet gezegd. Precies of hij had geen tijd gisteren, zo snel was hij. Tien minuten later stonden we dan al terug buiten, met een gemengd gevoel vond ik. Was nu echt alles in orde of wil hij iets niet zeggen ? Ik ga ervanuit dat het allemaal in orde is. Negatief denken is niet goed denk ik, dat is niet goed voor de aanstaande moeder en voor het kindje. Als die in paniek schiet nu denk ik dat het niet goed is voor ons kindje.