weer een wee

Vrijdag

Sinds gisterenavond heeft de vrouw enorm veel pijnlijke steken. Bij de geneacoloog aangekomen blijkt dat dit normaal is. Dat is het indalen van het kindje dat het veroorzaakt. Er was trouwens al een klein beetje ontsluiting. Volgens de dokter is het kindje op komst. Hij verwacht ons dit weekend. De avond vordert en de pijnscheuten in de lies komen ongeveer om de 20 minuten. Dan is het tijd om naar bed te gaan.

Zaterdag
Een goede nachtrust achter de rug, de pijnscheuten van mijn vrouw zijn er nog steeds, en doen nog steeds pijn, ze worden wel niet pijnlijker of sneller in frequency. Rond de middag nog steeds van hetzelfde. Dan na hard labeur in de tuin, is het ineens avond. Tijdens het avondeten valt ineens de pijn weg. Een uurtje zonder pijn was al eventjes geleden voor haar. Blijkbaar is het babytje nog niet klaar om nu al te komen. Een beetje teleurgesteld gaan we later op de avond slapen.

Zondag
Heel de zondag geen enkele pijnscheut voor mijn vrouw. Aan de ene kant is dat goed, want pijn lijden is nooit goed, maar dit wil ook zeggen dat het kindje nog niet echt van plan is om ter wereld te komen. Afwachten is de boodschap.

Vandaag
Tot nu toe nog steeds niets, dus het kindje zal nog enkele dagen in de warme buik van mamma willen vertoeven. Maar we troosten ons met de gedachte dat het nog maximaal 2 weken kan duren voor we trotse ouders zijn van ons eigen kindje. Het lange wachten is bijna voorbij, en ik kan verzekeren dat de laatste loodjes zwaar zijn.