Deze morgen gelezen

Bron: Metrotime

Vrouwen werken vanaf 15 uur gratis

BRUSSEL De loonkloof tussen mannen en vrouwen bedraagt nog steeds 23,58%. Dat betekent dat vrouwen – gemiddeld en bruto per maand – bijna een vierde minder verdienen dan mannen. Dat melden ABVV en zij-kant, die het startschot hebben gegeven voor de vijfde editie van Equal Pay Day (EPD). Dat is de dag tot wanneer vrouwen moeten werken om evenveel te verdienen als wat mannen het hele jaar daarvoor verdiend hebben. Dit jaar valt die EPD op 27 maart. Naar aanleiding van deze vijfde editie werd het principe van de EPD ook toegepast op een werkdag van 9 uur tot 17 uur. Daaruit blijkt dat vrouwen in feite vanaf 15u05 gratis en voor niets werken.

Ik vind dit toch straf dat in deze tijden mannen en vrouwen nog steeds niet gelijk behandeld worden voor dezelfde job. Dit bericht had ik een aantal jaren reeds gelezen, maar er is dus nog steeds niets veranderd in tussentijd.

Onderzoekje

Gisteren was het weer zover. We mochten nog eens voor de zoveelste keer kijken naar ons babytje. Toen we aankwamen bij de praktijk van de geneacoloog was er een koppel voor ons. Die moesten na ons maar dachten dat we hen voorlieten, mooi mis dus. Goed dat we gezegd hadden dat we er om dat uur moesten zijn anders hadden ze echt voorgestoken.

Binnengekomen bij de arts, had hij precies niet veel tijd. Veel hebben we niet gezien van het babytje, zo snel ging hij met het beeld. Misschien ook omdat we nog steeds niet weten of het een jongetje of een meisje is dat hij zo snel gaat met zijn echo dingetje. In ieder geval is het kindje nu rond de 2kg volgens hem. Meer heeft hij niet gezegd. Precies of hij had geen tijd gisteren, zo snel was hij. Tien minuten later stonden we dan al terug buiten, met een gemengd gevoel vond ik. Was nu echt alles in orde of wil hij iets niet zeggen ? Ik ga ervanuit dat het allemaal in orde is. Negatief denken is niet goed denk ik, dat is niet goed voor de aanstaande moeder en voor het kindje. Als die in paniek schiet nu denk ik dat het niet goed is voor ons kindje.

gezien in een station

Een paar dagen geleden ging ik richting huis. Ik was met de trein op mijn bestemming aangekomen, dus moest ik die noodgedwongen terug nemen. In het station op de trap kwam ik een koppel tegen dat haastig naar beneden liep. Ze waren blijkbaar nogal gehaast. Dit alles goed en wel, maar halverwege de trap zag ik een klein meisje de trap afdalen. Ocharme, ze was helemaal alleen. Ik schat haar een jaar of 6. Ik was al vrij laat voor de trein te halen, maar toch kon ik me niet bedwingen om een paar keer achterom te kijken.

Toen het meisje beneden aan de trap aangekomen was moest ze nogal lopen om haar ouders in te halen. Inderdaad het was het koppel dat ik voor het meisje had gezien. Ze hadden niet eens 1 keer achterom gekeken. Dit vond ik nogal straf. Natuurlijk ken ik hun situatie niet, misschien was het meisje voordien koppig, wou het niet mee en deden ze dan of ze haar achterlieten, maar ik vond het toch straf dat de moeder of vader niet eens keken. Voor hetzelfde geld was er iemand gewoon langsgekomen en haar meegenomen.

Ik vraag mezelf ook af dat ik zo kijk naar zulke situaties omdat het lang zo lang geduurd heeft voor onze wens in vervulling is gegaan. Bij mijn weten zie ik zulke dingen de laatste jaren meer en meer en dat ergert me soms wel.
Op het forum van de verdwaalde ooievaar heb ik ook een soortgelijk bericht zien staan. Er stond ondermeer dit in het bericht:

Er zijn nog situaties waarbij ik me afvraag, reageer ik nu zo omdat we zo lang op ons kindje hebben gewacht, of is het gewoon mijn karakter? Bv. verwen ik haar meer? Of ben ik te overbeschermend?

Ik vraag me dat ook af. Reageren alle mensen die in onze situatie zo of zijn het maar enkele mensen die zo reageren en denken. Gaan wij onze kinderen meer verwennen, beschermen als andere koppels ? De tijd zal het leren denk ik.

treinen

Even een handige link neerplaatsen. De treinmensen zijn aan het bijbenen met de tijd, hoera. Eindelijk een pagina zoals de metro van brussel al lang heeft waar je kan zien waar de trein zich bevindt, of hij vertraging heeft en meer. Kijk maar eens op http://www.railtime.be/website/default.aspx Nu nog minder vertragingen en we zijn helemaal blij.

muziek en …

De laatste zondag van november, traditioneel de dag van NBK of voluit geschreven nationaal brassbandkampioenschap. Ik speel in zulk een band en we doen al verscheidene jaren mee, dus daar heb ik gisteren mijn dag dan ook doorgebracht. Hierdoor heb ik mijn vrouw dan ook de ganse dag niet gezien. Heel de dag naar muziek luisteren is leuk maar vermoeiend, zeker omdat het wedstrijdwerken zijn.
Na een rit van een uurtje rijden richting huis deed ik de buitendeur open en een heerlijke geur kwam me tegemoet. Ik kende de geur maar kon deze me niet direct thuisbrengen. Tot ik de deur van de keuken opendeed en daar op de tafel een aantal sinterklaasjes met bijbehorende pieten zag staan. Mijn vrouw wist blijkbaar niet wat doen gisteren zonder mij en had besloten om speculoos te bakken.
Zo thuiskomen wil ik wel elke dag, hoewel het dan misschien teveel van het goede wordt. Ondertussen zitten we al aan week 25. Veel spectaculairs is er nog niet gebeurd. De familie is meer bezig met de planning van alles dan wij heb ik de indruk. Een bedje ? Hebben we nog niet, een wieg ? Nog tijd voor Je ziet, we doen het rustig aan allemaal. Misschien komt dat omdat we al zolang hebben moeten wachten voor het zover is en dat we het nu ook rustig aan doen. Er kan immers nog veel fout lopen tot op het laatste. Die angst zit bij ons toch nog altijd in het achterhoofd. Het is waarschijnlijk niet nodig, maar omdat we al zoveel tegenslagen gehad hebben de laatste jaren doen wij aan wat men denk ik noemt zelfbescherming. Je beschermt je eigen van in een negatief gat te vallen door niet al te veel hoop op iets te zetten. Alles op het laatste moment doen is voor ons dus aan de orde. Voor het bedje en wat kleertjes gaan we in januari kijken. Toevallig is het dan ook de solden periode, dat is eventjes mooi meegenomen.